«Ως πότε τέλος πάντων θα λέγωμεν “ως πότε;”» είπε ο σπουδαίος σατιρικός ποιητής και δημοσιογράφος Γεώργιος Σουρής, που έζησε στο δεύτερο μισό του 19ου-20ου αιώνα. Μια παρεμφερής ρήση εκφράζεται συχνά-πυκνά από μερίδα της τοπικής κοινωνίας, όταν σχολιάζονται δηκτικά όσα διαδραματίζονται κατά καιρούς στην ευρύτερη περιοχή των Αμυκλών και όχι μόνο, τα οποία προκαλούν γενική κατακραυγή.
Τελευταίο επεισόδιο στο διαχρονικό μείγμα παραβατικότητας που εκτυλίσσεται σαν βραδυφλεγής «βόμβα», με διάφορες μορφές, κατεγράφη πριν από μερικές ημέρες. Δύο οχήματα που κινούνται σε αντίθετη κατεύθυνση, βόρεια του οικισμού των Αμυκλών, «διασταυρώνονται» και για λίγο αποφεύγεται μια σύγκρουση. Τα όσα ακολουθούν, όμως, αναμοχλεύουν αισθήματα προβληματισμού, αγανάκτησης και θυμού. Νεαρός οδηγός του ενός οχήματος, από την κοινότητα Ρομά, αποβιβάζεται από το ένα όχημα και, σύμφωνα με μαρτυρίες και πληροφορίες, ευρισκόμενος σε έξαλλη κατάσταση, με εργαλείο προκαλεί εκτεταμένες ζημιές στο αμάξωμα του άλλου αυτοκινήτου. Στη θέα της ενέργειας του μαινόμενου ατόμου, ο –επίσης νεαρής ηλικίας– οδηγός του δεύτερου οχήματος επιχειρεί να αποτρέψει την καταστροφή της περιουσίας του. Όμως ο οξύθυμος νεαρός τον τραυματίζει με το βαρύ αντικείμενο, με τον άνδρα να αποφεύγει τα χειρότερα. Δεν αργεί να διαμορφωθεί τεταμένο κλίμα. Καλείται η ΕΛΑΣ και καταφτάνουν αστυνομικές δυνάμεις. Εκτός ελέγχου, ο δράστης συνεχίζει να ωρύεται, με τη συμπαράσταση άλλων προσώπων που έσπευσαν να τον… συνδράμουν. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι αστυνομικές δυνάμεις ενισχύονται, όμως εν τω μεταξύ ο αρνητικός πρωταγωνιστής και οι υποστηρικτές του εγκαταλείπουν το σημείο και δεν διενεργείται καμία σύλληψη.
Ένα ακόμα σοβαρό συμβάν έχει λάβει τέλος λίγα χιλιόμετρα νότια της Σπάρτης, χωρίς ευτυχώς περαιτέρω συνέπειες, πέρα από… υλικές ζημιές μερικών χιλιάδων ευρώ και… «κάποια» τραύματα! Όμως, ο επίλογος ενός δυστοπικού και εξαντλητικού φαινόμενου δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα, παρά μόνο σύννεφα και «καπνός», που έρχονται και παρέρχονται. Η ΕΛΑΣ επεμβαίνει άμεσα όποτε ζητείται η συνδρομή της, ωστόσο, φαίνεται πως η επιχειρησιακή δράση αποδίδει την τάξη και την επιβολή κυρώσεων στους παραβάτες για μια δεδομένη χρονική στιγμή. Η ορθή επιτέλεση του καθήκοντος δεν λειτουργεί αρκούντως αποτρεπτικά για νέες έκνομες ή παραβατικές ενέργειες και πράξεις, όπως καταδεικνύει η ίδια η πραγματικότητα. Διαρρήξεις, κλοπές, βία, οδικές παραβάσεις βρίσκονται στην ημερήσια, εβδομαδιαία ή έστω περιοδική διάταξη. Η ανοχή για μια δράση που λυμαίνεται με οποιονδήποτε τρόπο ένα ολόκληρο τμήμα του πληθυσμού δεν μπορεί να βρίσκει πρόσφορο έδαφος δίχως «εμπόδια» σε μια σύγχρονη κοινωνία αρχών και αξιών. Η Πολιτεία και οι αρμόδιοι φορείς έχουν εμπεριστατωμένη κι «εμπλουτισμένη» γνώση της
ιδιότυπης κατάστασης που για ένα σημαντικό τμήμα της τοπικής κοινωνίας έχει γίνει ανυπόφορη και βάναυση. Οι αποσπασματικές λύσεις παροδικού χαρακτήρα, με κατασταλτικές πρακτικές, δεν έφεραν αποτελεσματική διαχείριση κι αντιμετώπιση μιας διαρκούς τοπικής κρίσης. Το «κέντρο» οφείλει να εγκύψει στις «φωνές» περί νομιμότητας και ασφάλειας με οργανωμένο σχεδιασμό και τακτική, μέσα σε πλαίσιο δημοκρατίας και σεβασμού στα ανθρώπινα δικαιώματα. Αλλιώς, μάταια, θα αντηχεί το «ως πότε;»…
Χ.Π.
Πηγή:ΛΑΚΩΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
