ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΑΝΔΡΕΪΚΟΥ ΣΤΟ ΓΥΘΕΙΟ!
[Δημόσια έκκληση από την «Αδούλωτη Μάνη»]
Πληροφορήθηκα ότι ένα ιστορικό πνευματικό στέκι του Γυθείου κατέβασε οριστικά ρολά πριν λίγες μέρες… Ένας χώρος που υπηρέτησε τα Γράμματα και τον Πολιτισμό για πάνω από έναν αιώνα! Το Βιβλιοπωλείο Ανδρεϊκου στο Γύθειο, στην οδό Λαρυσσίου 2, απέναντι στο Περιβολάκι, εκεί απ’ όπου γενιές και γενιές Μανιατών και επισκεπτών ξεδιψάσαμε πνευματικά, από τον καιρό του αειμνήστου Νικολάου Ανδρεϊκου. Άγνωστο σε μένα το όποιο παρασκήνιο τής «απόφασης» για το κλείσιμο…
Δεν είναι όμως αυτό το ζητούμενο: φήμες κυκλοφορούν στην περιοχή μας ότι ο χώρος –ιδιοκτησίας κληροδοτήματος Παναγουλάκου, με τρεις συνδιαχειριστές: την Ιερά Μητρόπολη Μάνης, τον Δήμο Ανατολικής Μάνης και το Λύκειο Γυθείου- είναι έτοιμος να συνεχίσει τη λειτουργία του, με νέα μίσθωση και υψηλό ενοίκιο, ως χώρος εστίασης και διασκέδασης, καφετέρια, bar ή κάτι σχετικό!!! Ελπίζω να μην αληθεύουν οι φήμες αυτές: δεν λείπουν τέτοιοι χώροι στο Γύθειο, αντιθέτως, είναι πολλοί και γνωρίζω ότι οι ιδιοκτήτες τους μάχονται για την επιβίωσή τους σε τόσο ενάντιους -και για την επιχειρηματικότητα- καιρούς. Ελπίζω ότι ο χώρος δεν θα αλλάξει χρήση, ότι θα συνεχίσει να λειτουργεί σαν πνευματική κιβωτός και κυψέλη, την οποία τόσο έχει ανάγκη η περιοχή ΚΑΙ η εποχή μας! Ένας χώρος ιδανικός πέρα από την φιλοξενία της επαγγελματικής δραστηριότητας στο χώρο του βιβλίου, ιδανικός και για ήπιες πνευματικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Όλα αυτά ας ληφθούν υπόψη κι ας πρυτανεύσει η σύνεση και η απόφαση για κάλυψη των πνευματικών αναγκών και της προβολής και υπεράσπισης της πανταχόθεν βαλλόμενης ΕλληνΟρθόδοξης -Μανιάτικης και Λακωνικής- ταυτότητάς μας. Ελπίζω να υπάρχουν Γυθειάτες να υπερασπιστούν επαγγελματικά αυτή την προοπτική και με τη δική μας στήριξη, αν όχι, ο εκδοτικός οίκος / βιβλιοπωλείο «Αδούλωτη Μάνη» (με έδρα την Αρεόπολη) -του οποίου προϊσταμαι- εκδηλώνει και καταθέτει δημόσια το ενδιαφέρον του, για να συνεχίσει ο χώρος του ιστορικού βιβλιοπωλείου Ανδρεϊκου να λειτουργεί πνευματικά και πολιτιστικά, ιδιαιτέρως αναδεικνύοντας και προβάλλοντας την παραγνωρισμένη μα αδιατίμητη κληρονομιά και φυσιογνωμία του Τόπου μας, την οποία παντοιοτρόπως, αόκνως και αδιαλείπτως υπηρετούμε από 25ετίας… 
Οι τρεις συνδιαχειριστές γνωρίζουν ότι «όπου ένα σχολείο -ή ένας πνευματικός χώρος- κλείνει, ανοίγει μια φυλακή»… Κι ότι δεν υπάρχει μόνο το οικονομικό κριτήριο για να παρθούν αποφάσεις για τέτοιους χώρους / φάρους και σηματωρούς…
ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΜΑΣ…
Γ.Π.Δημακόγιαννης, 7-12-2015
